Hooglanderveen/Vathorst
Archive for oktober, 2010
Met glans doorstaan…
19 okt 2010
Auteur: Bart
| Datum: | 16-10-2010 |
| Tegenstander: | Prima Donna Huizen |
| Uitslag: | 0 – 4 |
Onze eerste echte beproeving hebben we met glans doorstaan! Met trots kunnen we terugkijken op een goede wedstrijd, resulterend in een 4-0 overwinning. Vanwaar het idee dat dit een eerste echte beproeving zou zijn? Prima Donna nam een dag voor deze wedstrijd een tweede plaats in, daar waar wij op dat moment eerste stonden. En na beiden 3 wedstrijden te hebben gespeeld, waren de verwachtingen hoog als het op ‘tegenstand’ aankomt. We waren van meet af aan in deze matadorenstrijd geconcentreerd, ons spel was aanvallend, passievol en gedreven. Kortom, we hadden er zin in! En de tegenstander bood wat we van ze verwacht hadden, namelijk de nodige weerstand, maar gelukkig niet voldoende. En al was de concentratie in de 4de set wat minder en kwam Prima Donna dichtbij, we hebben nooit het idee gehad een set weg te geven. Ignaas (aanvoerder) wist op de goede momenten de juiste beslissingen te nemen als het op time-outs, wissels en adviezen aankwam. Berry had al vrij snel in de smiezen dat hun sterkste aanval vanuit het midden kwam. Een paar keer een stevig blok deed hun middenaanvaller verbleken waarna meerdere malen een stevige aanval en opslagbeurten van Patrick zorgden voor de nodige punten. Daarbij geholpen door prikballetjes van Berry, de bekende Fridoballen en sterk verdedigend werk van Erik (op het midden…tja, waar kan deze man eigenlijk niet spelen?). Ach, ik wil niemand te kort doen…we droegen allen ons steentje bij, wat er uiteindelijk voor gezorgd heeft dat we nog steeds eerste staan. En na deze verdiende overwinning kreeg zelfs Ronald waar hij al weken naar verlangde: sla met komkommer. Saillant detail: Patrick gaf na de wedstrijd aan dat hij in zijn hele volleybalcarrière nog nooit zo’n sportieve ploeg uit Huizen tegenover zich heeft gehad, compliment dus aan de tegenstander!
Wederom winst! 8 oktober 2010
8 okt 2010
Auteur: Bart
Met een lichtelijk cynische opmerking betraden we na de wedstrijd de kleedkamer: “Erik, we hebben je gemist. We hebben met 4-0 gewonnen.”
Zo zouden we een sms naar Erik sturen, die op dat moment van een welverdiende vakantie genoot. Misschien hadden we het om moeten draaien. Want als ik de woorden van mijn ervaren medespelers moet geloven (en dat doe ik voor het gemak dan maar), hadden we te maken met een bedroevend slecht spelende tegenstander. Dat bleek al tijdens het inspelen. Die kennis gaf ons op dat moment het idee over hen heen te kunnen walsen, ze op te kunnen vreten. Echter, tot de 10 punten in de eerste set ging het nagenoeg gelijk op, de tegenstander weerde zich kras en het leek erop of wij niet in ons spel kwamen. Door terug te grijpen naar de basis, onze routine en dat onder de bezielende leiding van onze tijdelijke coach (gebleseerde medespeler Ignaas) wisten we op de juiste momenten gas te geven wat resulteerde in een goede uitslag. En daar waar het bij ‘niet goed’ spelen nogal eens moeilijk is de vinger op de zere plek te leggen, kwamen we (laten we zeggen de vedetten in ons team) tot de conclusie dat het ‘m in de concentratie zat. Maar is het niet zo dat je als team vaak mee gaat in het slechte spel van een tegenstander? Niet dat het een wetmatigheid is, wellicht wel een groot risico. Afgezet tegen dat idee kunnen we stellen dat we het goed gedaan hebben met een 4-0 overwinning. En is het ook niet zo dat de concentratie sneller wegebt tegen een mindere tegenstander? Zaterdag zullen we het weten, dan volgt een echte beproeving.









