Archive for december, 2010

Het mag dan wat agressief klinken, maar het betreft hier geen K1-toernooi, dus zie het als een symbolisch pak slaag. Alhoewel, het zou me niks verbazen als de tegenstander het gevoel had in de ring te staan om in de derde en vierde ronde regelmatig met het gezicht naar het canvas te gaan. Het zet het woord ‘symbolisch’ dan toch in een ander licht.

Vlak voor deze wedstrijd grapte (achteraf beredeneerd) een speler van Unicornus dat zij wel van ons zouden winnen om in een volgende wedstrijd wederom tegen de nummer 1 aan te mogen treden. Het zou ons immers declasseren en Vif, hun volgende tegenstander, een plaatsje doen opschuiven. Ik zou het willen omschrijven als bluf, hoogmoed, een stukje zelfoverschatting van de bovenste plank…al heb ik nu wel gemakkelijk praten.

Onze start was redelijk stroef te noemen. Maar het betrof gelukkig alleen de start. Tot de eerste 7 – 8 punten ging het nog redelijk gelijk op. En ineens was daar, als vanuit het niets, een ijzersterke opslagbeurt van Gert die de heren van Unicornus deed verbleken. Gert wist met zijn goed geplaatste, welhaast dodelijke service de tegenstander voortdurend onder druk te zetten. Het leverde ons 8 punten op rij op. En daarmee haalden we de eerste set tamelijk gemakkelijk binnen.

In de tweede set was er wederom, ditmaal een wat kortere, hoofdrol weggelegd voor Gert. Net als in de vorige wedstrijd trachtte Gert een bal weg te koppen…met zijn bril. En deze moest het ontgelden. Het illustreerde meteen het slechte zicht waar Gert over beschikt. Pas toen een collega met zijn vinger bijna zijn oog toucheerde drong het tot Gert door dat er toch echt een glas ontbrak. En nadat hij deze er weer in had gezet was hij weer in staat de ballen goed te raken. Hij was niet de enige, ook bij Erik was de ene na de andere klap raak. Het resulteerde in een 25-17 winst in de tweede set.

In de derde set leek de tegenstander tegen een eerste knock-down aan te lopen, wankelend bewoog ze over de vloer, zoekend naar het juiste evenwicht. En dat was ver te zoeken. De verdediging haperde en elke aanval werd gepareerd, de punten vielen aan onze kant. En dat was niet alleen te wijten aan het minder verzorgde spel van de tegenstander. In verdedigend opzicht waren wij sterk en daarbij in staat om voortdurend rake klappen uit te delen. En ondanks de wissel van 3 man aan onze kant in de derde set wisten we dat niveau vast te houden. In de vierde set volgde uiteindelijk dan de knock-out, Unicornus capituleerde en zweeg. Het was ons antwoord op de grootspraak van onze opponent. En zo staan we nog steeds, onverslagen, op de eerste plek en mogen we onszelf, zo aan het eind van het jaar ‘winterkampioenen’ noemen.